ภาคตะวันออก

 
 

ภาคตะวันออก เป็นภูมิภาคย่อยทางตะวันออกของประเทศไทย เดิมถือเป็นส่วนหนึ่งของภาคกลาง อยู่ติดชายฝั่งอ่าวไทยด้านตะวันออก นับเป็นอีกภูมิภาคหนึ่งที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นแหล่งอุตสาหกรรม ผลไม้ และอัญมณีของประเทศ
เนื้อหา

1 อาณาเขตติดต่อ
2 การแบ่งพื้นที่
3 สถิติประชากรของจังหวัดในภาคตะวันออก ตามการแบ่งเขตปกครองของราชบัณฑิตยสถาน
4 ลักษณะภูมิประเทศ
5 อ้างอิง
6 แหล่งข้อมูลอื่น

อาณาเขตติดต่อ

พื้นที่ของภาคตะวันออกมีขอบเขตจรดภูมิภาคต่างๆ ดังนี้

ทิศเหนือ จรดภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ทิศตะวันออก จรดราชอาณาจักรกัมพูชา
ทิศใต้ จรดอ่าวไทย
ทิศตะวันตก จรดอ่าวไทย

การแบ่งพื้นที่

การแบ่งภูมิภาคตามราชบัณฑิตยสถาน แบ่งภาคตะวันออกประกอบไปด้วย 7 จังหวัดอย่างเป็นทางการ [1]

จังหวัดจันทบุรี
จังหวัดชลบุรี
จังหวัดตราด
จังหวัดระยอง
จังหวัดฉะเชิงเทรา
จังหวัดปราจีนบุรี
จังหวัดสระแก้ว

การจัดแบ่งภูมิภาคตามคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ แบ่งภาคตะวันออกประกอบด้วย 9 จังหวัด[1] ได้แก่

จังหวัดจันทบุรี
จังหวัดชลบุรี
จังหวัดตราด
จังหวัดระยอง
จังหวัดฉะเชิงเทรา
จังหวัดปราจีนบุรี
จังหวัดสระแก้ว
จังหวัดนครนายก
จังหวัดสมุทรปราการ

สถิติประชากรของจังหวัดในภาคตะวันออก ตามการแบ่งเขตปกครองของราชบัณฑิตยสถาน

รายชื่อจังหวัดซึ่งมีประชากรมากที่สุดในประเทศไทย
อันดับ จังหวัด จำนวนประชากร (คน)
(31 ธันวาคม 2554) [2] จำนวนประชากร (คน)
(31 ธันวาคม 2553) [3]
1 ชลบุรี 1,338,656 1,316,293
2 ฉะเชิงเทรา 679,370 673,933
3 ระยอง 637,736 626,402
4 สระแก้ว 545,596 544,100
5 จันทบุรี 516,855 514,616
6 ปราจีนบุรี 469,652 466,572
7 ตราด 222,013 220,921
— รวม 4,409,878 4,362,837
ลักษณะภูมิประเทศ

ภาคตะวันออกมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสูงสลับกับภูเขาลูกเตี้ย ๆ มีชายฝั่งทะเลที่เรียบยาวและโค้งเว้า มีทิวเขาจันทบุรีอยู่ทางด้านชายฝั่งทะเลตะวันออก ทอดตัวไปทางด้านทิศตะวันตก จรดกับทิวเขาบรรทัด ซึ่งเป็นทิวเขาที่เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา และมีแม่น้ำสายสำคัญอยู่หลายสาย ที่ไหลลงสู่อ่าวไทยได้แก่ แม่น้ำระยอง แม่น้ำจันทบุรี แม่น้ำประแสร์ และแม่น้ำตราด